เพื่อนคือ คําหนึ่ง ซึ่งสูงค่า

มีที่มา เนิ่นนาน โบราณเหลือ

เพื่อนของพริก รับรอง ต้องเป็นเกลือ

เพื่อนของเรือ นั่นหรือ ก็คือพาย

เพื่อนของช้าง ปางไหน ก็ใช้โซ่

เพื่อนของปลา นั้นโอ้โห คือธารสาย

เพื่อนแครอท แน่นักคือกระต่าย

เพื่อนของช้อน คิด สบาย คือ ถ้วยจาน

เพื่อนของเสือ แน่นอนว่าคือป่า

เพื่อนของหญ้า คือดินทุกถิ่นฐาน

เพื่อนวันนี้ จงเชื่อมั่น คือวันวาน

เพื่อนของฉัน..อ่ะเหรอ คือเธอไง

มิตรภาพที่ดีไม่จำเป็นต้องฉลาด

ต้ององอาจกล้าหาญหรือสะสวย

มิตรที่ดี ไม่จำเป็นต้องร่ำรวย & ไม่ต้องหมวยสวยเก๋นักกีฬา

มิตรที่ดีอาจจนก็เป็นได้ & อาจจะโง่ ขี้อายหรือเหรอหรา

แต่พวกเขาพร้อมช่วยเพื่อนทุกเวลา

ไม่คิดค่าตอบแทนแต่อย่างไร

เพื่อนจะดี ดีที่ใจใช่ใบหน้า

อาจเหมือนผ้าที่ดูสวยแต่ขาดได้

ต่างกับเพื่อนดีที่ใจใช่คนร้าย

ก็เปรียบได้กับผ้าที่ทนทาน

สุดท้ายนี้ อยาก..

ขอขอบคุณ ที่ช่วยแต่งแต้มวันหงอยเหงาให้สดใส

ขอขอบคุณความผูกพันที่มีให้กัน

ขอขอบคุณสายสัมพันธ์แห่งความจริงใจ

ขอขอบคุณ ความเข้าใจไม่มีวันล่มสลาย

ขอขอบคุณกาลเวลาที่พาเรามาทักทาย

ขอขอบคุณสิ่งทั้งหลายที่ทำให้เราเป็นเพื่อน กัน

ปล. อยากให้เราเป็น

เพื่อนกันตลอดไป...

แม้ว่าจะห่างไกลกันเท่าไรก็ตาม